Zondag 4 oktober 2020

Sinds kort ben ik actief op social media. Met actief bedoel ik dan actief actief en niet passief actief zoals de voorgaande jaren.

En wil je eerlijk weten hoe t mij bevalt?

Ik vind t doodspannend...

 

Een tijdje terug was een like geven aan andermans berichten al eng. Via een like spreek je je als het ware uit en word je zichtbaar. En laat dat nou precies zijn, wat voor mij altijd spanning heeft opgeleverd: zichtbaar zijn.

 

Met zichtbaar zijn loop je het risico dat mensen iets van je vinden. En dat ging ik liever uit de weg.

 

Na het nodige innerlijk werk heb ik mijn waarde en mijn kwaliteiten kunnen ontdekken. En belangrijker nog, ik ben er in gaan geloven. 

En ik heb geleerd mild te zijn naar mijzelf. Ja af en toe maak ik een uitglijder, maar ik vind mijzelf nog steeds waardevol en leuk. Hiermee is t voor mij gelukkig makkelijker geworden om mijzelf aan de buitenwereld te laten zien.

En dat geeft mijn leven kleur. Dat maakt dat ik t leven weer LEEF. Het vuur in mij is weer gaan branden.

 

Mijn missie is om anderen te helpen om ook hun vuurtje ( weer) te laten branden. En om van dat vuurtje een groot vreugdevuur te maken. Want wanneer jouw vuur brand, geef je het vuur automatisch door aan anderen.

Deze missie komt vanuit mijn hart en ik hoop zoveel mogelijk mensen te bereiken.

 

De afgelopen weken, de weken waarin ik begon om meer zichtbaar te zijn op social media, heeft een oude stem in mij weer van zich laten horen. Deze stem was erg kritisch over mijn posts en over t feit dat ik nu opeens zichtbaar wil zijn. Dus ja, dat leverde weer spanning op. Het is een oude angst iets verkeerd te doen en daar nadelige gevolgen van te ondervinden. Deze kritische stem wil mij beschermen tegen pijn. Maar inmiddels weet ik hoe ik deze stem op liefdevolle wijze toe kan spreken, zodat ik door kan gaan met dat doen wat mijn hart mij ingeeft.

 

En natuurlijk zal mijn stem af en toe weer van zich laten horen. Maar mijn besluit staat vast: ik laat zien wie ik ben. Het hoort bij het pad wat ik wil bewandelen. 

 

Ik ben er klaar voor om het risico te lopen dat mensen iets van me vinden. Ik ben er nog meer klaar voor om het risico te lopen dat er prachtige vuren gaan ontbranden.

 

 

 

 

Dinsdag 29 september 2020

We hebben als mens allemaal een beschermingsmechanisme, ofwel overlevingsmechanisme, ontwikkeld om ons te beschermen tegen oude pijn. Dit mechanisme ontstaat bij vrijwel iedereen in de kindertijd, omdat we als kind compleet afhankelijk zijn van onze omgeving om te overleven. Om enige verandering aan te kunnen brengen aan jouw omstandigheden als kind, en om de aandacht en liefde te krijgen die je nodig hebt, ben je als kind gedrag gaan vertonen, wat ervoor gezorgd heeft, dat je kreeg wat je wilde en nodig had. De 1 is veel aandacht gaan vragen, de ander is zijn best gaan doen het om het voorbeeldige kind te zijn. 

 

Dit proces speelt zich onbewust af en onbewust nemen we dit mechanisme mee ons volwassen leven in. Ook hier maken we nog gebruik van dit mechanisme om de liefde en de aandacht te krijgen die we graag willen. We spelen een rol om oude pijn niet te hoeven voelen. En we handelen niet vanuit onze authenticiteit. 

We leven in een tijd waarin dat wat onder de oppervlakte aanwezig is, maar niet direct zichtbaar is, zich kenbaar wil maken. Zo ook oude pijn. 

 

We bewegen naar een tijd waarin ieder van ons steeds meer de drang voelt zijn ware zelf te willen leven. 

Het negeren van oude pijn en het handelen vanuit een oud patroon, kost veel energie en werkt vaak niet meer. Veel mensen krijgen daarom last van emotionele en lichamelijke klachten zoals spanningsklachten en vermoeidheidsklachten. Het is de wijze waarop het leven jou laat zien wat er gezien en gevoeld wil worden, wat aan de oppervlakte mag komen, zodat je een andere weg kan kiezen.

 

Wanneer jij jouw oude pijn en verdriet durft aan te kijken en doorvoelen, ontstaat er ruimte. Ruimte  voor nieuw gedrag. Ruimte voor een leven waarin je niet meer in contact bent met jezelf en de ander vanuit angst, maar vanuit liefde. En het mooiste van alles: je zal je herinneren wie jij werkelijk bent. Want onder jouw beschermingsmechanisme, zit jij zoals je werkelijk bent. Zonder trucjes, de pure jij met al jouw prachtige kwaliteiten.

 

En wanneer jij je herinnert wie jij werkelijk bent, kan jij de mooiste versie van jouzelf leven en jouw dromen waarmaken. 

 

Dus, vat al je moed en ‘’Take a deep breath…..”